Υπάρχει άραγε ακόμη κανείς που πιστεύει εκείνη τη βλακεία, πως όταν επιθυμείς κάτι πολύ, τότε το σύμπαν θα κάνει τα πάντα να το αποκτήσεις; Κι άλλες παρόμοιες αηδίες; Γιατί εγώ όχι. Δεν είναι τίποτα άλλο, παρά ηλίθιες ψευδαισθήσεις! Εμείς κάνουμε κουμάντο στη ζωή μας και όχι η μοίρα. Αλλά, γιατί ποτέ ρε γαμώτο οι προσδοκίες μου να μη συμβαδίζουν με τη πραγματικότητα!
Είναι όπως εκείνη την ταινία 500 days of Summer, που ναι μεν είναι μια ιστορία αγάπης, όμως η αγάπη του πρωταγωνιστή (Τομ), όσο δυνατή κι αν ήταν, δε βρήκε ποτέ ανταπόκριση. (καμιά φορά συμβαίνει ακόμη και στο Hollywood αυτό!)
Κάπως έτσι είμαι και εγώ αυτή τη περίοδο. Σαν τον Τομ. Τα θέλω μου δε βρίσκουν ανταπόκριση, ενώ πληρούν όλες τις απαραίτητες απαιτήσεις. Ωστόσο, δε με απασχολεί η αγάπη αλλά η δουλειά. Ναι, ψάχνω για δουλειά (όπως σχεδόν όλοι). Άλλα περιμένω κι άλλα έρχονται. Πόσο να χαμηλώσω τα στάνταρ μου ρε γαμώτο; Γιατί πιο κάτω δεν έχει! Πότε θα γυρίσει και για μένα εκείνος ο τροχός;
Υ.Γ. Δες εδώ μια σκηνή από την ταινία. Είναι όταν ο Τομ πάει στο σπίτι της Σάμμερ έχοντας υψηλές προσδοκίες. (αν υπάρχει δηλαδή κανείς εκεί έξω που θα με διαβάσει).
kalws hrthes sth mplogkosfera! (wow, egw epannisa to blog!)
ΑπάντησηΔιαγραφήase, en h genia mas... skata pate pou apopsh douleias.
keep the faith though!
Σε ευχαριστώ πολύ! Καλώς σας βρήκα!
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαλωσόρισες στη μπλογκο-γειτονιά μας! Keep up the faith λαλεί τζαι η postbabylon
ΑπάντησηΔιαγραφή